عنوانی براش پیدا نکردم ...

دنبالِ مـردی نباش که دنیا رو برات بسازه...
مـردی رو بخواه که بتونی بدونِ ترس باهاش رویـا ببافـی....
مـردی که بلـد باشه برات لاک هایِ رنگ و وارنگ بزنه خیلی جذابه ولی از اون جذاب تر مردیه بتونه کـه دنیاتُ، خواب هاتُ رنگی کنه....
مردهایِ زیادی بلـدن درِ ماشین رو برات باز کنن بهت بگن خانومم...
مـردایِ کمی هستن که بلد باشن گره هایِ کورِ اخم هاتُ، گرفتگیِ دلتُ باز کنن... بگن ای جانم، قربون خندههات...
میشه کفشِ پاشنه دار پوشید و برایِ زمین نخـوردن به مـردهایِ زیادی تکیه کرد اما مردی که تکیه گاهِ روزهایِ تلخت باشه و پناهِ بی پناهیات و سنگ صبور حرفات، کم پیدا میشه...
عزیــزم
مردهایِ زیادی هستنـد که بلـدن با کارایِ جذاب سرِ ذوقت بیارن اما بجاش برسه اون روشونم میبینی که اشکت رو در بیارن....
جذابیتشون یه جایی ته میکشـه.... تحکم میکنن...
میدونی این آدمها، جایی که انتظارشو نداری خسته میشن....
اونوقته که یا میــرن یا بـد میشن....
ولی مـردهایِ واقعی پا به پات میان و پیر میشن اما خسته نمیشن باز هم برات حرفهایی میزنن که اَخماتُ وا کنن...
اونایی که با تمامِ معمولی بودنشون، جـذابن و با همه یِ سادگیشون فوق العاده....
این مـردا یه قلبِ صاف دارن که تقدیمت میکنن و دیگه هم سراغشو ازت نمیگیرن، "دوستت دارم"هاشون نفوذ میکنه تهِ تهِ روحت، عشقش هم ته نشین میشه تو دلت....
اگه یکی از همین هارو داری، یه جایِ خوب تو دنیات قایمش کنُ تا میتونی دوسش داشته باش....
خدا تعداد محدودی ازشون ساخته و یه نمونه اشُ واسه تـو کنار گذاشته....
از دستش نده... بغلش کن... طوری که مال خودت باشه...